Ή αλλιώς πώς ο Έλληνας προβατοποιείται και κάνει το χαβαλέ του, πείθοντας τον εαυτό του ότι νοιάζεται για το περιβάλλον. Η Ελλάδα, λέει, είναι στις πρώτες θέσεις της κινητοποίησης για την «ώρα της γης», δηλαδή το 60λεπτο μεταξύ 20:30 και 21:30 του Σαββάτου 28/3 που οι Ελληνάρες οικολόγοι θα σβήσουν τα φώτα του σπιτιού τους και θα προσποιηθούν ότι έσωσαν τον κόσμο από την περιβαλλοντική καταστροφή.Λοιπόν, να σας αποκαλύψω κάτι. Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες μούφες. Όχι για την κινητοποίηση. Αν θεωρείτε πως το περιβάλλον απειλείται και πως θέλετε να κινητοποιηθείτε, έτσι είναι αν έτσι νομίζετε. Φυσικά, όλοι εκείνοι που θα σβήσουν τα φώτα είναι πολύ πιθανό εκείνη την ώρα να έχουν ήδη ντυθεί και να βγαίνουν για το φαγητό τους, πριν βγουν για το ποτό τους και μετά για το ξενυχτάδικό τους. Η οικολογική ευαισθησία των περισσοτέρων εξ ημών περιορίζεται στο να κατεβάσουμε έναν διακόπτη. Όλες τις υπόλοιπες ώρες, ασελγούμε εις βάρος του περιβάλλοντος, χωρίς να μας νοιάζει για τις συνέπειες.
Αγαπητοί και πιστοί αναγνώστες μου, ο αγώνας υπέρ του περιβάλλοντος (που - επαναλαμβάνω - πιστεύω πως δεν απειλείται στο βαθμό που κάποιοι θέλουν να μας πείσουν) δεν βρίσκεται στο να κλείσουμε όοοοολοι μαζί τους διακόπτες μας. Αυτοί που στις 20:30 θα σβήσουν τα φώτα είναι πολύ πιθανό, αν δεν έχουν τίποτα να κάνουν μέχρι τις 21:30 που θα τα ξανανάψουν, να βάλουν τον υπολογιστή τους ή το dvd τους σε λειτουργία για να δουν τα τελευταία επεισόδια των 24, Lost, Hustle ή οτιδήποτε άλλο. Την ίδια εκείνη ώρα θα ανοίξουν το ενεργοβόρο ψυγείο τους για να πάρουν την παγωμένη μπυρίτσα τους, ίσως να ψήσουν και καμιά κατεψυγμένη πίτσα στο φούρνο. Αν η κουφάλα ο διαχειριστής δεν ανάψει το καλοριφέρ, θα ανάψουν τη θέρμανση στο ακορντίσιον. Επίσης, μετά την «ώρα της γης» θα ντυθούν, ήσυχοι ότι έχουν κάνει το καθήκον τους απέναντι στα παιδιά και τα εγγόνια τους, και θα πάρουν τη τζιπάρα τους για να στριμωχτούν αρχικά στους πολύβουους και πηγμένους δρόμους της Αθήνας και έπειτα σε ένα απρόσωπο ορθάδικο, εξιστορώντας στους «συναγωνιστές» τους τι έκαναν την ώρα που «έσβησαν τα φώτα».
Ωραίες ιστορίες. Φυσικά, μέχρι να φτάσουν στη μαγαζάρα, έχοντας μολύνει την ατμόσφαιρα με τις αναθυμιάσεις τους (αφού σνομπάρουν επιδεικτικά τα μέσα μαζικής μεταφοράς που για πάρτη τους λειτουργούν μέχρι τις 02:00 τα Παρασκευοσάββατα), έχουν πετάξει και δύο-τρία τσιγάρα στο δρόμο, οδηγώντας, γιατί διατηρούν αμόλυντο το τασάκι του αυτοκινήτου τους. Εκεί βάζουμε μόνο τα ψιλά για την Αττική Οδό, γιατί τα τσιγάρα στο τασάκι του αυτοκινήτου μυρίζουν και πάνε χαμένα τα λεφτά για τα δεντράκια και τα λοιπά κακόγουστα αποσμητικά που κρέμονται από τον καθρέφτη.
Την επόμενη μέρα, με την τσίμπλα στο μάτι, ο Ελληνάρας θα αγοράσει το πάκο με τις προσφορές των κυριακάτικων εφημερίδων και θα πετάξει όλα τα παρελκόμενα των dvd (ζελατίνες και κυρίως σώματα εφημερίδων) στον πρώτο κάδο που θα βρει, αδιαφορώντας για το αν μπορεί να τα πετάξει στους γαλάζιους κάδους ανακύκλωσης, όπου αυτοί υπάρχουν.
Κατανοήστε το επιτέλους. Πλην κάποιων πραγματικά φωτεινών εξαιρέσεων, ο Ελληνάρας στερείται παντελώς οικολογικής συνείδησης. Κι αν είναι πρώτος στην κινητοποίηση το Σάββατο, θα είναι γιατί θέλει να καθησυχάσει τον εαυτό του ότι «να, κι εγώ κάτι έκανα». Ναι, ρε μπούρδα Καραβάγγο, κάτι έκανες. Για μία ώρα. Ωραία, εύχομαι ύπνο ελαφρύ και θάνατο γλυκό.
Η υποκρισία περισσεύει. Το περιβάλλον, αν απειλείται, απειλείται από την έλλειψη περιβαλλοντικής συνείδησης. Η περιβαλλοντική συνείδηση έγκειται σε απλά καθημερινά πράγματα και όχι σε μαζικά ανέξοδα γλεντάκια, όπως η «ώρα της γης». Μακάρι όλες τις υπόλοιπες 23 ώρες του Σαββάτου να είχαμε συνείδηση και εκείνη τη συγκεκριμένη ώρα να βγάζαμε τα έσοδα της ΔΕΗ για τα υπόλοιπα δέκα χρόνια.
Και μια τελευταία σημείωση για να δείτε την υποκρισία που μας έχουν υποβάλει. Πέρυσι το νόμπελ Ειρήνης το πήρε ο Αλ Γκορ. Γιατί; Επειδή έβγαλε ένα βιβλίο, εκεί που ήταν ξεχασμένος από τον κόσμο, με τίτλο «An inconvenient truth», δείχνοντας τα χάλια του περιβάλλοντος. Ωραίος. Όμως, αυτός δεν ήταν αντιπρόεδρος των ΗΠΑ όταν (σαν χθες, 24/3) η χώρα του βομβάρδιζε τη Σερβία, άφηνε 1000 στρατιώτες και 2000 άμαχους νεκρούς, γεμίζοντας παράλληλα το Δούναβη με ραδιενεργές ουσίες; Φυσικά, οι ευαισθητοποιημένες οργανώσεις τύπου Green Peace τότε ποιούσαν την νήσσαν. Και τώρα τον βραβεύσαμε και τον κάναμε άνθρωπο. Συγχαρητήρια.
