Το βαρέλι δεν έχει πάτο

Αλήθεια, πώς φτάσαμε ως εδώ; Ποιος φταίει και πόσο πίσω πρέπει να πάμε για να το διαπιστώσουμε;

Τρεις άνθρωποι νεκροί. Κι ένα παιδί που δεν πρόλαβε να γεννηθεί. Τραγωδία. Κι αυτό γιατί... Δεν υπάρχει γιατί. Υπάρχει μια ολόκληρη δέσμη λόγων που μας έφερε στη σημερινή κατάσταση.

Υπάρχει η διαφθορά που όλοι εμείς εκτρέφουμε. Βρίζουμε τους πολιτικούς, αλλά όχι όταν τους πλησιάζουμε για να μας βολέψουν σε καμιά δουλίτσα. Βρίζουμε τους επιχειρηματίες, αλλά όχι όταν μας βολεύουν αυτά που κάνουν. Βρίζουμε τους εφοριακούς που «τα παίρνουν», αλλά είναι ΟΚ να κλέβουμε εμείς από το κράτος και να το περηφανευόμαστε κι όλας. Γιατί; Γιατί, σου λέει, το κράτος δεν σου δίνει τίποτα και συνεχώς ζητάει λεφτά. Σωστά. Αλλά παράλληλα μας ενοχλεί η ανυπαρξία της αξιοπρεπούς δωρεάν Υγείας και δωρεάν δημόσιας Παιδείας.

Ο κλασικός ο μαλάκας ο Έλληνας. Τίποτα δεν του αρέσει, με τίποτα δεν είναι ικανοποιημένος, αλλά άμα του πεις την πραγματικότητα σε στήνει στη γωνία και σε πυροβολάει. Γιατί επικαλείται την πασίγνωστη πλέον «ελληνική ιδιαιτερότητα» και δεν σκέφτεται ότι το μόνο ιδιαίτερο που έχει ο Έλληνας είναι ότι είναι κουτοπόνηρος, φιλοτομάρας και παρτάκιας. Όλα τα άλλα που έχει μόνο ιδιαίτερα δεν είναι.

Όσον αφορά στα χθεσινά. Ποιοι φταίνε; Φταίνε τα αφεντικά που δεν εξόπλισαν το υποκατάστημα μιας μεγάλης τράπεζας στο κέντρο της Αθήνας με τα κατάλληλα μέτρα πυρασφάλειας. Φταίνε οι παρατρεχάμενοι των αφεντικών που αφ’ ενός απειλούν τους υπαλλήλους (φανερά ή κρυφίως) ότι θα χάσουν τη δουλειά τους αν απεργήσουν και αφ’ ετέρου, ενώ έβλεπαν τι πήγαινε να γίνει, δεν φρόντισαν να φυγαδεύσουν από την τράπεζα εργαζόμενους και συναλλασσόμενους. Θεώρησαν ότι όλα είναι νορμάλ κι είπαν «χο χο χο, ας βγάλουμε κάνα φράγκο παραπάνω». Μπράβο μαλάκες, άξια τα μιστά σας.

Φταίει η παρακρατική βία που πλέον έχει ξεφύγει από τον οποιοδήποτε έλεγχο υποτίθεται ότι είχε. Κουκουλοφόροι (καμία σχέση με αντιεξουσιαστές, ό,τι και να λένε) σπάνε τζαμαρία σε τράπεζα που - καλώς ή κακώς - λειτουργεί και πετάνε μέσα μολότοφ. Εναντίον «αμάχων». Είναι αυτό ή δεν είναι φόνος εκ προθέσεως και εκ προμελέτης με σαφή δόλο; Δηλαδή κακουργιοδικείο και στην ψειρού μέχρι οι μπανανιές να βγάζουν παπούτσια. Αλλά πρέπει να τον πιάσεις. Πώς να τον πιάσεις, αφού φοβάσαι κι εσύ ο ίδιος να πας εναντίον του, κύριε Αστυνομικέ; Κι ένα δίκιο στο δίνω, μη λέμε ψέμματα.

Αξίζει, όμως, να θυμόμαστε κάτι. Την ετυμολογία της λέξης «παρακρατικοί». Δηλαδή αυτοί που δρουν παρά του κράτους, δίπλα στο κράτος. Πολύ απλά, αυτοί που σκότωσαν χθες τους τρεις στη Marfin είναι ομογάλακτοι με αυτούς που σκότωσαν τον Γρηγόρη Λαμπράκη. Ίσως η σύνδεσή τους με το αντιδραστικό κράτος να μην είναι τόσο άμεση, γιατί πλέον έχουμε εξελιχθεί και σε αυτό, αλλά ας μη γελιόμαστε: εκείνοι που ευνοούνται από τέτοιες ενέργειες είναι οι δυνάμεις που υπερασπίζονται το σύστημα με νύχια και με δόντια.

Ποιες είναι αυτές; Είναι τα κόμματα του αστικού εξουσιαστικού δικομματισμού (ΠΑΣΟΚ - ΝΔ) που βλέπουν τις εναντίον τους διαδηλώσεις να καταλήγουν σε τραγικές συνέπειες - ακόμη κι αν μιλάμε για μια επικού όγκου συγκέντρωση 150.000 ατόμων. Είναι τα κόμματα του λούμπεν μικροαστικού μπλοκ (εν προκειμένω: ΛΑΟΣ) που δεν κωλώνουν να δημαγωγήσουν πολιτικάντικα ακόμη και πάνω από τα πτώματα τριών συνανθρώπων μας.

Αν δεν είδατε, ο Καρατζαφέρης ζήτησε (αναλυτικά: κλικ)από το ΚΚΕ να πει «αν ξεκινά πάλι το αντάρτικο», γιατί τα μέλη του ΠΑΜΕ φώναζαν «να καεί η Βουλή». Κατ’ αρχάς, Γιώργαρε, φώναζαν «να καεί το μπουρδέλο η Βουλή». Νιώθεις ότι θίγεσαι; Διάλεξε το ρόλο σου. Αλλά το κόμμα του Βαΐτση Αποστολάτου, του Γιώργου Ανατολάκη, των Ελλαδεμπόρων Αδώνιδος Γεωργιάδη και Κυριάκου Βελόπουλου και του πάλαι ποτέ λοστοφέροντα κομμουνιστοφάγου Μαυρουδή Βορίδη πρέπει να ικανοποιήσει και τα ώτα των 80+ ψηφοφόρων του που πάνε και το ψηφίζουν με το σήμα των Χιτών στο πέτο. Σωστό, γιατί ο ΛΑΟΣ πασόκισε πολύ το τελευταίο διάστημα και πρέπει να υπενθυμίσει στο target group του ποιος είναι κι από πού προήλθε. Από πού; Από το «ελάτε χουντικοί, ελάτε χρυσαυγίτες» που έλεγε ο Καρατζαφέρης όταν ήταν στη Νέα Δημοκρατία.

Τόσο απλά. Το ότι έχει στρογγυλέψει το λόγο του τα τελευταία χρόνια δεν αλλάζει το γενικότερο πλαίσιο της πολιτικής του που απευθύνεται κυρίως σε λούμπεν (=χωρίς ταξική συνείδηση) απολιτίκ αυτιά, ηλικίας κυρίως πάνω των 60 και κάτω των 22, που χαϊδεύονται εύκολα με ατάκες του στιλ «είμαστε το κόμμα των νοικοκυραίων» (δεν κάνω πλάκα, το έχει πει).

Από όλο αυτό το χαμό ο Καρατζαφέρης είδε αντάρτικο του ΚΚΕ. Τι να πω, ο πεινασμένος (του ΕΔΕΣ) καρβέλια ονειρεύεται. Αν αυτό έχει πραγματικά σημασία ή αν έχει οποιαδήποτε σημασία, così è se vi pare. Τελικά όλοι βλέπουμε και από κάποιο δέντρο μοναχό του.

Και στο τέλος τι έχουμε; Εκείνους που αμφιταλαντεύονται να κατέβουν ή όχι σε μια πορεία, επειδή βλέπουν τα φρικιά να πετάνε μολότοφ και να σκοτώνουν κόσμο και να λένε «άσε ρε, πού να πάω σε πορεία να σκοτωθώ;» και τελικά καταλήγουμε σε πορείες 1000 ατόμων, χωρίς παλμό, χωρίς μαζικό παρών. Να, λοιπόν, γιατί οι παρακρατικοί μάχονται ουσιαστικά δίπλα δίπλα με το σύστημα - γιατί ουσιαστικά τους δικούς του σκοπούς εξυπηρετούν. Τόσο απλά.

Αφήνω νοερά ένα λουλούδι εκεί που η Παρασκευή, η Αγγελική, το αγέννητο παιδί της και ο Νώντας άφησαν την τελευταία τους πνοή. Σήμερα, όπως και χθες, όπως και αύριο, είμαστε όλοι υπάλληλοι στη Marfin. Και βέβαια, σήμερα, ημέρα πένθιμης απεργίας της ΟΤΟΕ, αξίζει να σημειωθεί ότι καμία ιδιωτική τράπεζα δεν κατέβασε τα ρολά της. Συγχαρητήρια, κύριοι. Ούτε ευρώ χαμένο.