Είμαι σπίτι και χτυπάει το κινητό. Απόκρυψη. Το σηκώνω. Ο διάλογος απολαυστικός.- Ναι.
- Γεια σας. Ο κύριος Αλρούδιος;
- Μάλιστα;
- Σας τηλεφωνώ από την ΑΕΚ.
- Περαστικά σας.
- Ορίστε;
- Τίποτα, τίποτα. Για πάμε...
- Ναι. [αρχίζει το ποίημα] Θα ήθελα να σας ενημερώσω για την πιστωτική κάρτα AEK Diners, με την οποία απολαμβάνετε πλήθος προσφορών, μεταξύ των οποίων και αγορά εισιτηρίου διαρκείας στην ΑΕΚ με 12 άτοκες δόσεις. Εκτός αυτού...
- Ρε κοπελιά, έτσι σκατά που πάει η ομάδα εγώ λέω να το κάψω το διαρκείας κι εσύ μου λες να πάρω κάρτα για να αγοράσω διαρκείας με 12 άτοκες δόσεις;
- Να σας πω την αλήθεια, ένα δίκιο το έχετε.
- Γι' αυτό σου λέω, άστο ρε παιδάκι μου καλύτερα, βρήκατε κι εσείς την εποχή να πλασάρετε την πιστωτική της ΑΕΚ...
- Να ΄στε καλά, γεια σας...
Όπως αρέσκομαι να λέω με πολλές παραλλαγές (τώρα θα το πω λίγο πιο ευγενικά), ψωμί δεν είχαμε, τυρί μας ήρθε...

0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου