Προεκλογικά ΙΙ - Παιδείας το ανάγνωσμα

Μιας και τους ενδιαφέρει τόσο πολύ η δύσμοιρη η Παιδεία μας…

Δεν άκουσα ΚΑΝΕΝΑΝ στην τηλεμαχία να λέει το αυτονόητο.

Ποιο είναι αυτό;

Είμαστε η μοναδική χώρα που διαθέτει εκπαιδευτικούς τριών ταχυτήτων: μόνιμους, ωρομίσθιους, αναπληρωτές. Συν όλους αυτούς που απασχολούνται στην παραπαιδεία της οικοδιδασκαλίας, φοροδιαφεύγοντας (το λέω αυτό κι ας ξέρω ότι δεν με συμφέρει).

Σημειώνω εδώ ότι οι ωρομίσθιοι και οι αναπληρωτές καλούνται κάθε χρόνο να γεμίζουν οργανικά κενά στην εκπαίδευση (Αβάθμια, Ββάθμια), πληρώνονται ψίχουλα και - το κυριότερο - οι αποδοχές τους καταβάλλονται στην καλύτερη των περιπτώσεων κάθε οκτάμηνο. Επίσης, οι ωρομίσθιοι έχουν πλαφόν στις ώρες απασχόλησης εβδομαδιαίως (νομίζω δε μπορούν να είναι πάνω από 7), δηλαδή, επειδή υποαπασχολούνται, δεν μπορούν να ασφαλιστούν. Άρα και αυτοί δεν έχουν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και ένσημα και το Δημόσιο χάνει τις εισφορές που θα μπορούσε να πάρει. Ο παραλογισμός προχωρά περισσότερο: πλέον οι συμβάσεις που υπογράφουν είναι αποκλειστικής απασχόλησης, δηλαδή ο ωρομίσθιος καθηγητής Γερμανικών απαγορεύεται να προσληφθεί σε φροντιστήριο ξένων γλωσσών, προκειμένου να συμπληρώσει το πενιχρό εισόδημά του.

Απίστευτο; Το ίδιο το κράτος σε έχει ανασφάλιστο, σε κρατά σε ομηρία μη καταβάλλοντας έγκαιρα τις αποδοχές σου και σε σπρώχνει στη φοροδιαφυγή των ιδιαίτερων, αφού δεν σε αφήνει να πας σε φροντιστήριο.

Η Νέα Δημοκρατία εφάρμοσε κάτι που είναι στη σωστή κατεύθυνση, αλλά και πάλι δεν λύνει το πρόβλημα. Σου λέει, ωρομίσθιος ή αναπληρωτής με πραγματική υπηρεσία 24 μηνών και μία επιτυχή εξέταση στον ΑΣΕΠ (= πάνω από τη βάση του 55) διορίζεται. Όμως, ο ωρομίσθιος δε μπορεί να δουλέψει πάνω από κάποιες ώρες την εβδομάδα, δηλαδή για να συμπληρώσει 24 μήνες υπηρεσία χρειάζεται περίπου 5-6 χρόνια (ανασφάλιστος, απλήρωτος κλπ) !!!!!!!! Δηλαδή, έλα κύριε καθηγητά να εξαθλιωθείς οικονομικά κι εγώ θα σε διορίσω. Φέεεετααααα…

Λύση μία και απλή που συνοψίζεται σε τέσσερις συνιστώσες:

* ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΑΥΤΟΣΤΙΓΜΕΙ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ ΤΩΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ ΚΑΙ ΩΡΟΜΙΣΘΙΩΝ
* ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ ΚΑΙ ΩΡΟΜΙΣΘΙΩΝ ΠΟΥ ΜΕΤΡΟΥΝ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΔΙΕΤΙΑ ΔΙΟΡΙΣΜΕΝΟΙ (ΔΙΟΡΙΣΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΤΟ ΤΡΙΚΑΚΙ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ)
* ΚΑΛΥΨΗ ΟΛΩΝ (ΟΤΑΝ ΛΕΜΕ ΟΛΩΝ, ΕΝΝΟΟΥΜΕ ΟΛΩΝ) ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΙΚΩΝ ΚΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
* ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΒΥΣΜΑΤΙΚΩΝ ΑΠΟΣΠΑΣΕΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΑΠΟ ΑΡΓΟΜΙΣΘΙΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ

Ή αυτά ή χασομεράμε. Και να μην ακούω μαλακιούλες τύπου «θα δώσω 1 δισ. ευρώ στην Παιδεία μόλις γίνω κυβέρνηση» (Παπανδρέου). Ρε φίλε, θα μας τρελάνεις. Από τη μία λες πως δε μπορείς να μιλήσεις με νούμερα για τις αυξήσεις στο Δημόσιο, επειδή δεν έχεις διαθέσιμα τα στοιχεία, από την άλλη, όμως, υπόσχεσαι ποσά στην Παιδεία;;;; Είμαστε σοβαροί; Μήπως το ΠΑΣΟΚ φάσκει και αντιφάσκει;

Μιας και το έφερε η κουβέντα. Ο κ. Παπανδρέου εξήγγειλε αύξηση των κονδυλίων για την Παιδεία στο 5% επί του ΑΕΠ (από 3,5% που είναι τώρα). Με το φτωχό μου το μυαλό, εγώ ρωτάω γιατί τόσο καιρό υπουργός Παιδείας δεν το έκανε; Τι έκανε ως υπουργός Παιδείας; Μήπως τίποτα;;; Επίσης, γιατί το 1,5% πάνω για την Παιδεία θεωρείται ριζική τομή; Σιγά μην ξοδευτείτε, ρε γαλαντόμοι, κιμπάρηδες…

Προεκλογικά Ι

Κατ’ αρχάς οφείλω να ξεκαθαρίσω ότι το μόνο που δεν είμαι είναι ψηφοφόρος της Νέας Δημοκρατίας. Από το 1999 που ψηφίζω δεν έχω ρίξει ποτέ ψηφοδέλτιο ούτε της Νέας Δημοκρατίας ούτε του ΠΑΣΟΚ. Επομένως, μακριά από εμένα κάθε «ρετσινιά» του υπερασπιστή του ενός ή του άλλου κόμματος.

Κατά δεύτερον οφείλω επίσης να ξεκαθαρίσω πως όταν βλέπω έναν άνθρωπο να βάλλεται πανταχόθεν συγκινούμαι, ταυτίζομαι με τα βάσανά του. Πώς να το κάνουμε, όλοι άνθρωποι είμαστε κι έχουμε το κουμπί μας. Εμένα το κουμπί μου πάντοτε ήταν εκείνοι που βρίσκονταν στη γωνία και τους βάραγαν. Είμαι ικανός να φύγω από το πλήθος και να πάω στη γωνία να τις φάω κι εγώ. Μαζοχισμός; Ίσως.

Βλέπω, λοιπόν, τον Καραμανλή. Όλοι λένε πόσο άχρηστος είναι κλπ. Μήπως υπερβάλλουμε; Δηλαδή από το 2007 τι έχει αλλάξει κι αυτός είναι ο άχρηστος, ενώ ο Γιώργος είναι ο καταλληλότερος (που το 2007 δεν ήταν ούτε κατά διάνοια); Αναρωτιέμαι.

Όντας δε ενταγμένος στη χειρότερη φάρα της ελληνικής κοινωνίας (βλέπε προηγούμενο κείμενο), μπορώ να πω μετά βεβαιότητας ότι υπάρχει σίγουρα ένα σύστημα που δεν θέλει τον Καραμανλή πάνω. Που θέλει τον Παπανδρέου πάνω. Και που σε λίγο καιρό δε θα θέλει πάνω τον Παπανδρέου και θα θέλει τον Τάδε. Κι έπειτα τον Δείνα. Και θα έχει τη δύναμη να το επιβάλει.

Μη μου πεις ότι δεν έγινε έτσι με τον Καραμανλή. Όχι ότι οι τριγυραίοι της Ρηγίλλης και του Μαξίμου δε βοήθησαν, αλλά δε θυμάμαι ποτέ πρωθυπουργό να χτυπιέται τόσο βρώμικα χωρίς να έχει δώσει αφορμή. Πώς να το κάνουμε, ένας πρωθυπουργός (πόσο μάλλον της δεξιάς) δίνει πάντα τροφή για κριτική. Κριτική, όμως, δεν είναι το «γουστάρει να παίζει playstation», «είναι χοντρός», «τα παιδιά του δεν είναι δικά του» κλπ. Εγώ άμα ακούω αυτά λέω «μπράβο μαλάκες» και το κόβω εκεί. Αυτό θεωρείται κριτική προς έναν πρωθυπουργό; Εμπεριέχεται σε όλα αυτά έστω και ένα ψήγμα διαφωνίας με την ακολουθούμενη πολιτική; Όχι. Φιλαράκο, σου έχω νέα. Δεν σου τον πασάραμε για γκόμενο, πρωθυπουργό τον έχεις. Αλλού θα τον κρίνεις κι όχι εκεί.

Βέβαια, οι πολιτικάντηδες (είτε πολιτικοί είτε δημοσιογράφοι) έτσι μάθαν στο χωριό τους να μιλάνε, έτσι τους θέλει το payroll, έτσι θα μιλήσουν. Διαβάστε, ας πούμε, μια μέρα στα «Νέα» τη σελίδα του Παπαχρήστου. Ο άνθρωπος ξέρει να γράφει καλύτερα από κάθε άλλον στην Ελλάδα. Τον θεωρώ κορυφαία πένα. Δεν κάνω πλάκα. Ωστόσο, το ύφος της κριτικής του προς τον Καραμανλή παραπέμπει σε πασόκο παλαιοκομματικό της εποχής του αυριανισμού. Το μόνο που έχει να πει είναι πως ο Καραμανλής είναι αραχτός όλη μέρα και πως η απερχόμενη κυβέρνηση είναι η χειρότερη από τη Μεταπολίτευση. Εδώ μάλλον υπάρχει μια μικρή υπερβολή. Αλλά είπαμε, όσο διαφωνώ με το ύφος της αντιπολίτευσής του, τόσο δηλώνω θαυμαστής του τρόπου που εκφράζει τις σκέψεις του - ω της αντίφασης.

Φυσικά, το ίδιο ισχύει και για τον Γιώργο. Η μόνιμη επωδός που ακούω από δεξιούς είναι πως «είναι βλάκας». Ωραία κριτική. Προφανώς, αυτοί οι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας θα προτιμούσαν ως πρωθυπουργό τώρα τον [βάλτε όνομα της αρεσκείας σας] που είναι έξυπνος. «Τι να τον κάνω το Γιώργο που έπεσε από το ποδήλατο/έκανε κανό και παραλίγο να πνιγεί/τον δάγκωσε ο σκύλος». Εύγε. Σοβαρή κριτική.

Ρε κωθώνια, για να είναι εκεί που είναι τόσο καιρό μόνο χαζός δεν είναι. Πρώτον. Και δεύτερον, άμα το μόνο που έχεις να πεις για έναν πολιτικό είναι το ότι είναι βλάκας, χαρήκαμε. Δεν στον δίνουμε για γκόμενο, για πρωθυπουργό στον πλασάρουμε. Συμφωνείς ή δεν συμφωνείς με την πολιτική που εξαγγέλλει; Γουστάρεις, ναι ή ου; Άμα σου αρέσει, κακό δικό σου. Άμα δε σου αρέσει, καλή καρδιά. Αλλά συζήτα πολιτικά, για μια φορά στη ζωή σου Ελληνάρα καφενόβιε.

Κάποτε ήταν ο Ανδρέας που πήρε τη Μιμή και «δεν τον ψηφίζω γιατί πήρε τη βυζού και άφησε τη γυναίκα του και μπλα μπλα μπλα». Τώρα είναι τα ποδήλατα και το playstation. Πότε στο μαλακισμένο αυτό ψωλοχώρι που λέγεται Ελλάδα θα καταλάβουμε ότι η ζημιά που γίνεται είναι θέμα πολιτικής και όχι θέμα του τι κάνει ο εκάστοτε πρωθυπουργός στον ελεύθερο χρόνο του και εν γένει στην προσωπική του ζωή;

Κωλοφάρα

Πριν λίγο καιρό έκανα (ή προσπάθησα να κάνω) το πρώτο βήμα για να φύγω από το επάγγελμα. Μια φίλη μου, όταν το άκουσε, γούρλωσε τα μάτια της απορημένη.

- Δηλαδή θα εγκαταλείψεις τη δημοσιογραφία;

Δεν απάντησα, απλά μειδίασα. Σιγά τον υπερμέγαλο δημοσιογράφο που, αν αλλάξει κλάδο, θα χάσει η Βενετιά βελόνι. Η φίλη μου δε μπορούσε πολύ απλά να καταλάβει.

Η προσπάθεια που έκανα - καλώς ή κακώς - δεν ευοδώθηκε. Τέλος πάντων, παρά την πικρία μου, τείνω να λέω ότι κάθε εμπόδιο για καλό.

Στο θέμα μας τώρα. Από τις πρώτες στιγμές της κυβέρνησης Καραμανλή το 2004 η επωδός ήταν μία: «πρόωρες εκλογές». Οι σάλτσες (aka κλισέ) πολλές: «σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες/κύκλους του Μαξίμου/στενό συνεργάτη/συνομιλητή του πρωθυπουργού/κορυφαίο στέλεχος της κυβέρνησης, δεν αποκλείεται ριζικός ανασχηματισμός/πρόωρη προσφυγή στις κάλπες». Το ίδιο και από τις πρώτες στιγμές της κυβέρνησης Καραμανλή το 2007. Ακόμη κι αν τότε το ΠΑΣΟΚ είχε χάσει μόνο του τη μπάλα και προσπαθούσε να καταλάβει τι γινόταν, πάλι αυτό που ακούγαμε είχε να κάνει με το πότε ο Καραμανλής θα προκηρύξει τις πρόωρες εκλογές ή πότε θα κάνει ανασχηματισμό - ριζικό ή μη.

Δηλαδή ένας άνθρωπος βρίσκεται να ξέρει ΜΟΝΟ αυτός, ωσάν να είναι πεφωτισμένος τω Αγίω Πνεύματι, τι σκέφτεται ένας άλλος άνθρωπος. Κι αυτό, γιατί υπάρχουν πληροφορίες επ’ αυτού. Φυσικά, δε γίνεται ποτέ λόγος ότι αυτό που από σπόντα και αρβυλοειδώς έχει βγει προς τα έξω (ουσιαστικά στη γλώσσα του δελτίου των 8 αυτό ορίζουμε πλέον ως «πληροφορία») μπορεί να μην ισχύει.

Οι δημοσιογράφοι ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, επειδή έχουν αναχθεί από κοινωνοί της επικαιρότητας και ελεγκτές της εξουσίας σε αγενείς ετσιθελικούς διαμορφωτές της κοινής γνώμης και celebrities, ξεφεύγουν εντελώς. Ο κατήφορός τους κάθε βράδυ είναι τέτοιος που πλέον έχουν ξεπεράσει τον πάτο του βαρελιού. Τσεκάρετέ το: δείτε ένα δελτίο κάθε βράδυ από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή. Το Σάββατο θα αυτοκτονήσετε.

Αλλά εκτός της συνεχούς κινδυνολογίας, έχουμε και κάτι άλλο. Κάτι που μας το δίδασκαν στις σχολές δημοσιογραφίας, αλλά φευ κανείς δεν το ακολούθησε. Άλλο σενάριο, άλλο πληροφορία, άλλο είδηση. Όταν αυτά τα τρία έχουν γίνει αχταρμάς, καταλήγουμε σε αυτό που αποτελεί κοινή συνιστώσα ΟΛΩΝ των δελτίων ειδήσεων της ελληνικής τηλεόρασης: στην παραπληροφόρηση*.

* Αν είσαι δημοσιογράφος και λες μπαρούφες από το γυαλί, τότε έχουμε παραπληροφόρηση (ή κατ’ εξαίρεση υψηλά ποσοστά θεαματικότητας), αλλά δεν παθαίνεις τίποτα. Αν ΔΕΝ είσαι δημοσιογράφος, σε κατηγορούν για διασπορά ψευδών ειδήσεων. Δύο μέτρα και δύο σταθμά.

Φυσικά, αν ο Κωστάκης προκηρύξει πρόωρες εκλογές, τι θα πούνε οι κανάλες; «Σας τα λέγαμε από την πρώτη στιγμή, με 152 βουλευτές οι πρόωρες είναι σίγουρες/Το είχαμε προβλέψει». Λες και η καταστρατήγηση της συνταγματικής πρόβλεψης για διενέργεια εκλογών πριν τη λήξη της τετραετίας δεν είναι κανόνας στην Ελλάδα. Αυτός που λέει ότι θα γίνουν πρόωρες εκλογές, γιατί νιώθει ότι ανακάλυψε την Αμερική; Εμείς εδώ πέρα γιατί έχουμε κάνει το Σύνταγμα λάστιχο και εφαρμόζουμε τις διατάξεις του κατά το δοκούν;

Πού θέλω να καταλήξω; Λοιπόν, με όλο αυτό το λιβάνισμα περί πρόωρων εκλογών, εμένα μου έχουν γίνει σα σαμπρέλες από τρακτέρ. Κι όλο αυτό, επειδή οι δημοσιογραφάρες θέλουν να κάνουν κλίμα και, αντί να πληροφορήσουν, να επιβάλουν αυτό που μυρίζονται ότι θα πουλήσει περισσότερο. Τόσο απλά. Κι όταν βγει το ΠΑΣΟΚ, θα αρχίσουν πάλι τα μουρμουρητά και οι μπούρδες του στιλ «ο Βαγγέλης ο Βενιζέλος αμφισβητεί τον Γιωργάκη - μια έχθρα ξαναξυπνά», απλά και μόνο, επειδή θέλουν να το δουν να γίνεται.

Δυστυχώς έτσι είναι. Κι όσο οι μεγαλοκαρχαρίες του επαγγέλματος, οι μούρες που φαίνονται προς τα έξω, τα μεγάλα χεράκια που έχουν αρπάξει μέσα σε 20 χρόνια ιδιωτικής τηλεόρασης πάνω και κάτω από το τραπέζι πιο πολλά από όσα θα βγάλω εγώ μέχρι να αξιωθώ να πάρω σύνταξη, βασιλεύουν, τόσο ένα από τα πιο συναρπαστικά επαγγέλματα θα απαξιώνεται στη συνείδηση του κόσμου. Γιατί βλέπουν πως αυτοί που κλαίγονται για την κατάντια μας, αυτοί που μιλάνε για κρίση, δε γνωρίζουν τι γίνεται γύρω από το πανάκριβο καγιέν τους. Διότι αυτοί καθαρίζουν μια τριανταρού το μήνα, όσα βγάζω εγώ μικτά σε 2,5 χρόνια - και θεωρούμαι και τυχερός. Κι άσε εκείνους που δε φαίνονται (ούτε στο γυαλί ούτε στο μισθολόγιο) να γλύφουν πατώματα, μπας και φάνε κάνα κομμάτι ψωμί της προκοπής.

Και μετά η φίλη μου με ρώταγε γιατί έχω φαγωθεί να φύγω από αυτό το κωλοεπάγγελμα. Θέλει και ρώτημα; Γιατί παλιά έλεγα ότι «είναι κωλοφάρα». Τώρα λέω «είμαστε κωλοφάρα». Και λίγα λέω.

πηγή φωτό: http://freejournal.wordpress.com/