Πάει η προθεσμία...

Τελικά πρέπει να το έχει το όνομα. Δεν εξηγείται αλλιώς. Ο λαϊκισμός, έννοια συνυφασμένη μέχρι τη Μεταπολίτευση με τη (λαϊκή ενίοτε) δεξιά, από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 άλλαξε στρατόπεδο και πήγε προς ΠΑΣΟΚ μεριά. Το μικρό διάλλειμμα της περιόδου Σημίτη, όταν τη σκυτάλη του λαϊκισμού πήρε η δεξιά του Κώστα Καραμανλή - όχι ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός, το τονίζω αυτό - με συνθήματα/διαφημιστικά σποτ αλήστου μνήμης όπως «υπάρχει καλύτερη Ελλάδα και τη θέλουμεεε», έληξε τελικά άδοξα με την προεκλογική περίοδο των ευρωεκλογών 2009, όταν το ΠΑΣΟΚ με έναν άλλο Παπανδρέου στο τιμόνι έταξε τα πάντα στους πάντες. Και με την κατάληψη της εξουσίας στις εκλογές του Οκτωβρίου βρήκε μπροστά της τις ίδιες της τις υποσχέσεις, πέφτοντας θύμα του δικού της λαϊκισμού.

Έτσι...

- η «κατάργηση» της συμφωνίας με την Cosco για τον ΟΛΠ έγινε «επαναδιαπραγμάτευση», την ώρα που όλες οι εξελίξεις στο Λιμάνι έμειναν σε αυτό. Χωρίς να ξέρει κανείς τι έχει γίνει.

- η «αύξηση πάνω από τον πληθωρισμό» (που τον Αύγουστο ήταν στο 0,8%) ήταν τελικά 1,5% με πάγωμα σε μισθούς άνω των 2.000 ευρώ που κανείς δεν ξέρει αν είναι μικτά, καθαρά, με επιδόματα ή άνευ. Α! Και ο πληθωρισμός τον Νοέμβριο ανέβηκε στο 2,1%. Δηλαδή οι αυξήσεις ήταν κάτω του πληθωρισμού, ήταν στην ουσία μειώσεις.

- το «πράσινο» μέτρο της απόσυρσης καταργήθηκε, αλλά παρέμειναν τα «πράσινα» τέλη. Θυμίζω ότι το πρώτο μέτρο έδινε λεφτά στους πολίτες, το δεύτερο τους τα έπαιρνε στεγνά. Μη ρωτάτε καν πότε θα πάρουν τα λεφτά τους αυτοί που πρόλαβαν να αποσύρουν...

- ο υφυπουργός Ντίνος Ρόβλιας, ο οποίος εκόπτετο για την κομματικοποίηση του κράτους και τα ευεργετήματα των «γαλάζιων» παιδιών, βάλθηκε να αποκαταστήσει τις αδικίες της πενταετίας 2004-09, τακτοποιώντας αιτήματα κάποιων - προφανώς - «πράσινων» παιδιών. Καρατομήθηκε - σωστά - με συνοπτικές διαδικασίες. Ωστόσο, το γεγονός ότι δεν πέρασαν ούτε δύο μήνες από την εγκαθίδρυση της νέας κυβέρνησης πριν ο κ. Ρόβλιας αρχίσει να τακτοποιεί τους «ημετέρους», προκαλεί το κοινό περί δικαίου αίσθημα ως προς την σπουδή του κατά τα άλλα αδέκαστου υφυπουργού.

- Τα νομοσχέδια του υπουργείου Οικονομίας περί των υπερχρεωμένων έγιναν δεκτά από την αγορά, αλλά όχι από τις τράπεζες που έσπευσαν εκτός δημόσιας διαβούλευσης να διατυπώσουν τις αντιρρήσεις τους. Που, φυσικά, ακούστηκαν άμεσα από την κα. Λούκα Κατσέλη. Που στην αρχή είχε δηλώσει με παρρησία ότι «οι τράπεζες πρέπει να κάνουν κάποιες θυσίες για την ανάπτυξη» ή κάπως έτσι. Αλλά, όταν οι τραπεζίτες έσκασαν μύτη στο υπουργείο τους άκουσε και προφανώς τους υπάκουσε. Διότι εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε γέλασε.

- Η διαδικασία πλήρωσης των θέσεων γενικών γραμματέων κατέληξε σε φιάσκο, καθώς βρέθηκαν στις θέσεις αυτές άτομα με αποδεδειγμένη κομματική προϋπηρεσία, άτομα χωρίς πτυχίο ή και άτομα που ανερυθρίαστα δήλωναν προς πάσα κατεύθυνση ότι «ήρθε η ώρα να τα κονομήσουμε». Τελικά, ωραίο πράμα αυτό το φέισμπουκ. Θυμίζω ότι στα προσόντα αναφέρεται και ότι ο υποψήφιος πρέπει να συμφωνεί με το όραμα του Γιώργου Παπανδρέου περί της δημόσιας διοίκησης και του κράτος πρόνοιας. Αυτά είναι... Κατά τα άλλα, ΑΣΕΠ σε όλες τις προσλήψεις στο Δημόσιο - πλην των γενικών γραμματέων που πρέπει να είναι δικά μας παιδιά, βεβαίως βεβαίως.

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές απομένουν ακόμη 16 ημέρες για τις πρώτες 100. Φυσικά δεν έχει γίνει τίποτα. Με μεγαλοστομίες, ασάφειες, απαξίωση του (όποιου) έργου των προηγουμένων και λάσπη στον ανεμιστήρα δεν φτιάχνεται τίποτα και σίγουρα δεν ανατάσσεται καμία οικονομία. Ποζεριά και άγιος ο Δομίνικος. Φυσικά, επειδή στην Ελλάδα ζούμε, για άλλη μια φορά χάσαμε τις προθεσμίες...